Uroczysta Msza Święta, wspomnienia z przeszłości, oficjalne przemówienia, występy teatralne w wykonaniu uczniów i nauczycieli, a także Szkolny Festyn Radości, zasadzenie symbolicznej róży i osadzenie Kapsuły Czasu – w takich różnorodnych formach nasza szkoła świętowała Jubileusz 35-lecia istnienia.
Jubileuszowe obchody
Najważniejsze uroczystości odbyły się 24 września. Jubileuszową Mszę Świętą sprawowaną przez ks. biskupa Damiana Muskusa w koncelebrze z ks. biskupem Janem Zającem i jedenastoma księżmi z Libiąża, Chrzanowa i okolic, a także byłych katechetów szkoły, poprzedziła krótka modlitwa przy grobie Sługi Bożej Heleny Kmieć, wybitnej uczennicy i absolwentki, urodzonej w tym samym 1991 roku, w którym szkoła rozpoczęła swoją działalność.
Część oficjalna odbyła się w Libiąskim Centrum Kultury. Pani dyrektor Anetta Szewczyk przypomniała krótko najważniejsze fakty z historii; była to także okazja do specjalnych podziękowań dla osób najbardziej zasłużonych w dziele zakładania szkoły: pani Danucie Dobosz – pierwszemu prezesowi Oddziału KSW w Libiążu, panu Andrzejowi Sałudze – pierwszemu dyrektorowi szkoły, pani Annie Strycharskiej – Kołodziejczyk – wieloletniemu prezesowi Oddziału KSW, pani Zofii Świecy – wicedyrektorowi szkoły oraz księdzu Marianowi Bylicy – ówczesnemu proboszczowi Parafii p.w. Świętej Barbary, na której terenie – w budynku obecnego Zespołu Szkół oraz w salkach parafialnych – odbywały się lekcje w pierwszych dwóch latach istnienia szkoły.
Te wspomnienia oraz symboliczna róża dla obecnych nauczycieli i pracowników były punktem odniesienia dla życzeń i ciepłych słów pod adresem szkoły od licznych gości, wśród których były władze samorządowe Starostwa Powiatowego, Gminy Libiąż, przedstawiciele Sejmiku Województwa Małopolskiego, Małopolskiego Kuratorium Oświaty i Zarządu Głównego Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców. Okazało się, że nasza szkoła jest znana i ma licznych przyjaciół w różnych częściach kraju, ponieważ zaszczycili nas swoją obecnością przedstawiciele oddziałów i szkół KSW: pani Magdalena Urbańska z Tarnowa, pan Cezary Wereszko z Siedlec, pani Barbara Ziółkowska z Poznania i panie Renata Sady i Elżbieta Kucharska z Lublińca.
W drugiej części uroczystości w LCK uczniowie zaprezentowali poetycko – muzyczny spektakl pt. „Siedem kwiatków z ogrodu Helenki”, poświęcony życiu i dziełu najbardziej znanej absolwentki szkoły. „Pielęgnujcie te kwiatki, bo mnie już czasu zabrakło” – to słowa refrenu finałowej piosenki przedstawienia, które nabrały realnego znaczenia, ponieważ goście uroczystości otrzymali w prezencie sadzonki róży „Helenka Kmieć”, wprowadzonej do uprawy przez znanego hodowcę róż z Wielkopolski, pana Macieja Ćwika.
Festyn Radości
Piątek 25 września upłynął pod znakiem gier i zabaw dla młodszych i starszych na boisku oraz w budynku parafialnym i jego sąsiedztwie. Była scena muzyczna, tańce, malowanie twarzy, animacje zabaw i zajęć integracyjnych. Można się było wyskakać na dmuchańcach, zagrać lub kibicować w meczu piłki nożnej z absolwentami, którzy bardzo licznie odwiedzili swoją szkołę w dniu jej święta, oraz zjeść pyszne swojskie ciasta. Prawdziwą furorę zrobiło przedstawienie teatralne w wykonaniu nauczycieli, zatytułowane „Szkoła 24/7/365, czyli wypożycz seniora na weekend”. Groteskowa forma i satyryczna wymowa spektaklu, koncertowo zagranego przez grono pedagogiczne, pokazały szkołę przyszłości w krzywym zwierciadle. Ale czy okruchy tego lustra nie mówią jakiejś prawdy o współczesnej polskiej szkole?
Róża i Kapsuła Czasu
Zwieńczeniem serii jubileuszowych wydarzeń było zasadzenie pięciu egzemplarzy róży „Helenka Kmieć” na szkolnym klombiku, w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącego od kilku lat muralu „Kwiatki Helenki”. W czwartek, 1 października, rodzice Helenki, państwo Barbara Zając – Kmieć i Jan Kmieć, ze wzruszeniem, ale i fachowością zasadzili sadzonki róży, nazwanej tak „na cześć Heleny Kmieć – młodej Polki, która swoim życiem pokazała, jak wiele można osiągnąć dzięki dobroci, odwadze i służbie drugiemu człowiekowi. (…) Róża „Helenka Kmieć” jest hołdem dla tej niezwykłej młodej kobiety – symbolem czystego serca, nadziei i miłości, która nie zna granic. Niech przypomina, że nawet jedno życie przeżyte dla innych może pozostawić po sobie ślad trwalszy niż czas” – jak czytamy na oficjalnej stronie hodowcy RosaĆwik.
Refleksja na temat nieuchronnego upływu czasu towarzyszyła zarówno gospodarzom, jak i gościom wspominającym minione 35 lat. Chcąc w symboliczny sposób utrwalić obecne chwile, na zakończenie jubileuszu, społeczność szkolna przygotowała kapsułę czasu umieszczoną u korzeni sadzonek róży jako rodzaj korespondencji – przesyłki wysłanej w przyszłość. W specjalnym cylindrycznym pojemniku umieszczono uroczysty list memorialny oraz przedmioty ilustrujące naszą współczesność na trzech poziomach: szkoły, Polski oraz Europy i świata. W kapsule znalazły się więc aktualne listy uczniów, nauczycieli i pracowników szkoły, zdjęcie nauczycieli i informacja o jubileuszu 35-lecia. Obraz naszego kraju uwieczniony został egzemplarzem Konstytucji RP oraz kompletem monet – od grosika do pięciozłotówki. Natomiast aktualne informacje o problemach politycznych, gospodarczych, kulturalnych i religijnych współczesnego świata zawiera ostatni numer tygodnika „Gość Niedzielny”. Ci, którzy otworzą tę kapsułę po kilkudziesięciu latach, będą mogli zweryfikować zasadność naszych obecnych obaw i nadziei, a także trafność stawianych diagnoz.
